Βρισκόμαστε στις 16 Σεπτεμβρίου του σωτήριου έτους 1992. Η ιδιότητα της μητρός του υποφαινόμενου (στην ελληνική πρεσβεία στο Παρίσι) έχει συμβάλλει αποφασιστικά προκειμένου να βρεθώ στις θέσεις VIP του Πάρκου των Πριγκήπων για τον αγώνα του 1ου γύρου του πάλαι ποτέ Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ μεταξύ της Παρί Σεν Ζερμέν και του ΠΑΟΚ. Με επίσημη πρόσκληση και ένα γήπεδο σε απόσταση τριών στάσεων μετρό από το σπίτι μου, δεν υπήρχε περίπτωση να χάσω την ευκαιρία. Δεν μπορούσα όμως να φανταστώ τότε πως η παρουσία μου θα συνέπεφτε συγκυριακά με την εναρκτήρια παράσταση μίας ονειρεμένης ευρωπαϊκής πενταετίας για μία ομάδα που μετρούσε τότε μόλις 22 χρόνια ζωής. Μίας πενταετίας της οποίας το πρώτο και το... προτελευταίο θύμα έμελλε να είναι ελληνικές ομάδες και να παρίσταμαι δια ζώσης στην κερκίδα σε αμφότερες τις στιγμές τούτες.
Γράφει ο Gallos3bit
Κάποια στιγμή, η ιστορία αυτή έπρεπε να ειπωθεί διάολε! Αυτή η ομάδα δεν θεσπίστηκε όταν την αγόρασαν οι Καταριανοί. Έχει προλάβει να γράψει χρυσές σελίδες, να παρελάσουν από τις τάξεις της τεράστιοι μπαλαδόροι και να "αρρωστήσει" πολλά πιτσιρίκια με την πάρτι της. Και ας μην κατέκτησε ούτε τότε, ούτε και μεταγενέστερα το "ιερό δισκοπότηρο" του Τσάμπιονς Λιγκ, στην φετινή διοργάνωση του οποίου φαντάζει ως το μεγάλο αουτσάιντερ μετά την πρόσφατη πρόκριση επί της Λίβερπουλ με 4-1 στα πέναλτι μέσα στο "Άνφιλντ". Δώστε βάση λοιπόν σε όσα θα σας διηγηθώ...
 |
| Η Παρί Σεν Ζερμέν 1992-93 σε πλήρη παράταξη |
Το εμπόδιο του ΠΑΟΚ αποδείχθηκε πολύ χαμηλό και ξεπεράστηκε με νίκη 2-0 στο πρώτο ματς και τον επεισοδιακό αγώνα της Τούμπας, που διακόπηκε στο 45' λόγω επεισοδίων, κατοχυρώθηκε με 3-0 στα χαρτιά στην γαλλική ομάδα και προκάλεσε τον πενταετή αποκλεισμό του ΠΑΟΚ από τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Στους "32" η Παρί επικράτησε της Νάπολι του 42χρονου ανερχόμενου τότε προπονητή Κλαούντιο Ρανιέρι, η οποία δεν είχε προλάβει να ξεπεράσει την προ μηνών τιμωρία του Ντιέγκο Μαραντόνα.
Η Άντερλεχτ στους "16" παραλίγο να αποτελέσει τον απρόσμενο δήμιο των "Παριζιάνων", με τον αναπληρωματικό σέντερ μπακ Κομπουαρέ να πετυχαίνει το χρυσό εκτός έδρας στο 76' του δεύτερου αγώνα.
 |
| Εισιτήριο του υποφαινόμενου στο 0-0 του πρώτου αγώνα στο Παρίσι |
Η μεγάλη στιγμή όμως έμελλε να προκύψει στους "8" κόντρα στην Ρεάλ Μαδρίτης. Η ήττα με 3-1 στο "Μπερναμπέου", με τον μετέπειτα προπονητή του Ολυμπιακού Μίτσελ να διαμορφώνει το τελικό σκορ στο 89', έμοιαζε καταδικαστική. Η ρεβάνς της 18ης Μαρτίου 1993 έσπασε καρδιές. Οι γηπεδούχοι προηγήθηκαν με τον Γουεά στο 33', και έψαχναν ένα γκολ για να πετύχουν το θαύμα. Ο Νταβίντ Ζινολά με το γκολ που βλέπετε παρακάτω, κέρδισε επάξια τον τίτλο του "El Magnifico" (ο Υπέροχος) στην ιβηρική χερσόνησο και έβαλε φωτιά στο Parc des Princes εννέα λεπτά πριν από το φινάλε του ματς.
To 3-0 του Βάλντο, ενός εγκεφαλικού 10ριου από την Βραζιλία που ήταν ο αφανής ήρωας της ομάδας, στο 87' έδινε πανηγυρικό τόνο στην πρόκριση της Παρί, παρουσία και του τότε Δημάρχου της Πόλης, Ζακ Σιράκ, στις εξέδρες. Μόνο που ο Ιβάν Ζαμοράνο, με ένα "κρύο" γκολ στο 93' έστελνε το ζευγάρι στην παράταση και "πάγωνε" την ατμόσφαιρα ξαφνικά. Οι ανατροπές όμως δεν είχαν ακόμα τελειώσει! Ένα λεπτό αργότερα, στις καθυστερήσεις των καθυστερήσεων, o λυτρωτής με την Άντερλεχτ, Αντουάν Κομπουαρέ, πετυχαίνει το γκολ της ζωής του με κεφαλιά και "βαφτίζεται" Χρυσοκέφαλος στο πρωτοσέλιδο της επόμενης ημέρας της Εκίπ!
 |
| H πορεία της Παρί μέχρι τα ημιτελικά του κυπέλλου ΟΥΕΦΑ |
 |
| Τα συγκεντρωτικά στατιστικά της ομάδας στην διοργάνωση |
