Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Χρυσή μπάλα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Χρυσή μπάλα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

26 Ιουλ 2025

Παρά λίγο κυρίαρχοι: Η τρομερή Παρί των 90's (Part III | 1994-95)

    Mε το πρωτάθλημα που κατέκτησε το 1994, η Παρί απέκτησε επιτέλους το δικαίωμα να συμμετάσχει στο Τσάμπιονς Λιγκ της σεζόν 1994-95. Κάτι διόλου ευκαταφρόνητο καθότι εκείνη την εποχή συμμετείχαν μόνο οι πρωταθλήτριες ομάδες και ως εκ τούτου, την προηγούμενη 5ετία αποτελούσε αποκλειστικό προνόμιο της Μαρσέιγ. Παρά ταύτα, η πιο σημαντική αλλαγή το καλοκαίρι του 1994 δεν έγινε στο ρόστερ το οποίο θεωρούταν (και δικαίως) πανίσχυρο, αλλά στην θέση του προπονητή. Ο Πορτογάλος Αρτούρ Ζορζ πλήρωσε εν πολλοίς το "μάρμαρο" για τον αποκλεισμό στα ημιτελικά του Κυπελλόυχων από την Άρσεναλ, κατηγορούμενος για υπερβολικά συντηρητική προσέγγιση. Ο αντικαταστάτης του ήταν ο Λουίς Φερναντέζ, παλιά δόξα του συλλόγου ως παίκτης, ο οποίος υποσχέθηκε περισσότερο θέαμα σε Γαλλία και Ευρώπη.

 Γράφει ο Gallos3bit 

Στην προκριματική φάση, η ουγγρική Βακ αποτέλεσε έυκολη λεία για τα "δόντια" της Παρί, η οποία προκρίθηκε με 2 νίκες (3-0, 2-1) στην πολυπόθητη φάση των ομίλων. Η κλήρωση την έφερε στο ίδιο γκρουπ με τις Μπάγερν Μονάχου, Σπάρτακ Μόσχας και Ντιναμό Κιέβου με τα προγνωστικά να θέλουν τους πρωτόβγαλτους στην διοργάνωση των αστέρων Γάλλους να ερίζουν με την Σπαρτάκ και την Ντιναμό για την δεύτερη προνομιούχο θέση πίσω από τους Βαυαρούς που ήταν το ακλόνητο φαβορί για την πρωτιά. 

Η πλήρης σύνθεση της ομάδας για την σεζόν 1994-95

Στους ρυθμούς του Λιβεριανού "μαύρου πάνθηρα" 

Η Παρί όμως έκανε ηχηρό "statement" από την πρώτη κιόλας αγωνιστική, όταν και επικράτησε 2-0 της Μπάγερν Μονάχου σε ένα κατάμεστο "Πάρκο των πριγκήπων". Και δεν μιλάμε για μία οποιαδήποτε Μπάγερν. Προπονητής ήταν η ¨"αλεπού" Τζιοβάνι Τραπατόνι, τερματοφύλακας ο Όλιβερ Καν, ηγέτης ο  Λόταρ Ματέους και οι τότε νεαροί Τσίγκε, Σολ, Χάμαν, Μπάμπελ προσέθεταν φρεσκάδα και πνευμόνια σε ένα καλοκουρδισμένο σύνολο. Ε, αυτό το σύνολο υπέφερε στα χέρια της Παρί, που σκόραρε με τους Γουεά και Μπραβό ενώ ο Καν απέτρεψε ένα ευρύτερο σκορ. 

Ο πρώτος γύρος ολοκληρώθηκε με δύο διπλά με το ίδιο σκορ 2-1 εκτός έδρας κόντρα στις εκπροσώπους της ανατολικής Ευρώπης, ενώ νικηφόρο ήταν και το 1-0 εντός έδρας επί της Ντιναμό Κιέβου. Ώσπου έφτασε η ώρα της επίσκεψης στο Ολυμπιακό Στάδιο του Μονάχου, με τον Τζορτζ Γουεά να κρίνει την έκβασή του αγώνα με ένα τρομερό σόλο και γκολ που από πολλούς θεωρείται το καλύτερο εκείνης της σεζόν στην διοργάνωση.


Ο "μαύρος πάνθηρας" των Παριζιάνων πέτυχε 2 γκολ και στη νίκη με 4-1 επί της Σπαρτάκ Μόσχας, με την οποία οι Γάλλοι έκλεισαν την φάση των ομίλων με το απόλυτο των νικών. Ο 29χρονος Λιβεριανός επιθετικός, ο οποίος μετά το τέλος της ποδοσφαιρικής του καριέρας έφτασε μέχρι και τον προεδρικό θώκο στην χώρα του, αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ του Τσάμπιονς Λιγκ την συγκεκριμένη σεζόν και τα επιτεύγματά του τον βοήθησαν να γίνει ο πρώτος (και μοναδικός μέχρι στιγμής) Αφρικανός που κερδίζει την "Χρυσή Μπάλα" του France Football! 

Ο Γουεά με την Χρυσή Μπάλα του 1995


Ο θρίαμβος κόντρα στην "ντριμ τιμ" του Κρόιφ

Οι υποψήφιοι αντίπαλοι των προημιτελικών ήταν το ζευγάρι του τελικού του Τσάμπιονς Λιγκ της προηγούμενης σεζόν, Μίλαν και Μπαρτσελόνα, και η Χάιντουκ Σπλιτ. Η κληρωτίδα έβγαλε τελικά τους "μπλαουγκράνα" του Γιόχαν Κρόιφ οι οποίοι έμοιαζαν με απροσπέλαστο εμπόδιο. Το πρώτο ματς στο "Καμπ Νου" ήταν ισορροπημένο και το τελικό 1-1 (48' Κορνέεφ - 57' Γουεά) άφηνε όλα τα ενδεχόμενα ανοιχτά. Ο επαναληπτικός προημιτελικός όμως ήταν επικός και έσπασε καρδιές. Οι "Παριζιάνοι" παρατάχθηκαν με το "μαγικό τετράγωνο" Βαλντό-Ραϊ-Ζινολά-Γουεά στην βασική τους ενδεκάδα και στρίμωξαν άσχημα την επονομαζόμενη "ντριμ τιμ" του Κρόιφ που προερχόταν από 4 σερί κατακτήσεις πρωταθλημάτων Ισπανίας. Οι γηπεδούχοι σημάδεψαν 5 (!) φορές τα δοκάρια του Μπουσκέτς (πατέρα του μετέπειτα χαφ των Καταλανών, Σέρχιο) και ο... άγραφος νόμος του ποδοσφαίρου επιβεβαιώθηκε με το γκολ κόντρα στη ροή του αγώνα του Μπακέρο στο 49'. Ο Ραΐ με κεφαλιά όμως ισοφάρισε στο 72', δίνοντας μία άγρια ομορφιά στα τελευταία 15 λεπτά, καθώς ήταν εμφανές ότι το επόμενο γκολ θα ήταν και αυτό που θα έκρινε την πρόκριση.

Τελικά το πέτυχε ένας απρόσμενος ήρωας: Ο μέσος της Παρί Βενσάν Γκερέν, που έπαιζε με σοβαρό πρόβλημα τραυματισμού στον ώμο από το πρώτο κιόλας ημίχρονο, εξαπέλυσε μία "οβίδα εδάφους-εδάφους" έξω από την περιοχή του Μπουσκέτς στο 83' και έγραψε το όνομά του με χρυσά γράμματα στην ιστορία του συλλόγου.  


Το σφύριγμα της λήξης του Αυστριακού διαιτητή Γκερντ Γκράμπχερ έδωσε το έναυσμα για ανεπανάληπτα πανηγύρια στην πόλη του φωτός, με τους παίκτες να κάνουν τον γύρο του θριάμβου για την παρθενική συμμετοχή της ομάδας στην κορυφαία τετράδα του Τσάμπιονς Λιγκ μόλις 25 χρόνια μετά την "γέννησή" της. 

Το πρωτοσέλιδο της Equipe την επόμενη της μεγάλης πρόκρισης με τίτλο "Μεγαλειώδης!"


Η υπόκλιση στη Μίλαν και οι "σκιές" του Γουεά

Στα ημιτελικά η Παρί θεωρούταν ως η "σταχτοπούτα" απέναντι σε Μπάγερν Μονάχου, Άγιαξ και Μίλαν. Τελικά κληρώθηκε με τους "ροσονέρι", οι οποίοι ήταν κάτοχοι του τροπαίου μετά την "τεσσάρα" επί της Μπαρτσελόνα στον τελικό της Αθήνας ένα χρόνο νωρίτερα. Μία κλήρωση που ήταν προβληματική εκ προοιμίου για την γαλλική ομάδα, η οποία πέραν της δικής της απειρίας και της αδιαμφισβήτητης κλάσης της αρμάδας του Φάμπιο Καπέλο, είχε να διαχειριστεί και τις φήμες περί ενδιαφέροντος και προχωρημένων επαφών της Μίλαν με τον Τζορτζ Γουεά. Ο Λιβεριανός άσος βρέθηκε στο μάτι του "κυκλώνα" από την έντονη παραφιλολογία εκείνων των εβδομάδων και ήταν "non factor" στους δύο ημιτελικούς κόντρα στην ομαδάρα των Πανούτσι, Μπαρέζι, Μαλντίνι, Κοστακούρτα, Ντεσαγί, Αλμπερτίνι, Μπόμπαν, Σαβίσεβιτς και Ντοναντόνι.

Παρά ταύτα, η Παρί  κοίταξε στα μάτια τη Μίλαν στο πρώτο ματς και ο Ζινολά τράνταξε με μακρινό "κεραυνό" τη συμβολή των δοκών του Ρόσι, σε μία φάση που θα μπορούσε να κρίνει την έκβαση του αγώνα. Η απουσία του "μετρονόμου" Βάλντο σε εκείνο τον ημιτελικό όμως αποδείχθηκε κομβικής σημασίας και οι κυνικοί φιλοξενούμενοι "απέδρασαν" με ένα πολύτιμο "διπλό" (0-1) με το γκολ του Μπόμπαν στις καθυστερήσεις και σε μία εποχή που τα εκτός έδρας γκολ σε "διπλούς" νοκ άουτ ευρωπαϊκούς αγώνες άξιζαν το βάρος τους σε χρυσάφι. 

Το τρικ με τον Ζινολά να αλλάξει πλευρά στον επαναληπτικό του "Σαν Σίρο" ξάφνιασε τη Μίλαν για 15 μόνο λεπτά, δεν αποτυπώθηκε στον φωτεινό πίνακα και τα δύο γκολ του Σαβίσεβιτς (21', 68') επιβεβαίωσαν τον αποκλεισμό της Παρί μια ανάσα πριν από ευρωπαϊκό τελικό για τρίτη συνεχόμενη χρονιά. 

Σα να μην έφτασε αυτός ο πικρός αποκλεισμός, ο Γουεά έριξε λάδι στην φωτιά δηλώνοντας πως θα του άρεσε το ενδεχόμενο να αγωνιστεί στη Μίλαν προκαλώντας σφοδρές αντιδράσεις στις τάξεις του οπαδικού κινήματος της Παρί. Οι περιβόητοι και ακροδεξιοί του Kop της Βουλώνης μάλιστα σηκώσαν πανό με σύνθημα "Γουεά δεν σε χρειαζόμαστε" στο τελευταίο εντός έδρας ματς του γαλλικού πρωταθλήματος εκείνης της χρονιάς, με τον Γουεά μεταγράφεται τελικά στους "ροσονέρι", "δικαιώνοντας" όσους έκαναν λόγο για εσκεμμένη μειωμένη απόδοση στους ημιτελικούς. Το γυαλί μεταξύ των δύο πλευρών δεν θα ξανακολλήσει ποτέ, με τον Γουεά μάλιστα να κάνει και ένα πέρασμα από την μισητή Μαρσέιγ πολλά χρόνια αργότερα. 

Το πανό εναντίον του Γουεά από το Kop της Βουλώνης


Αντίο και από τον "El magnifico"

Την πόρτα εξόδου του "Parc des Princes", αλλά ως λαϊκός ήρωας, πέρασε εκείνο το καλοκαίρι και ο αγαπημένος του κοινού, Νταβίντ Ζινολά. Ο "El magnifico" (ο Υπέροχος, παρατσούκλι που του είχαν δώσει τα ισπανικά μίντια μετά τις παραστάσεις κόντρα σε Ρεάλ και Μπαρτσελόνα) θα μετακομίσει στην αγγλική Πρέμιερ Λιγκ (πρώτα για χάρη της Νιούκαστλ και εν συνεχεία σε Τότεναμ, Άστον Βίλα και Έβερτον), μετά από μία τριετία στην οποία άφησε ανεξίτηλο το σημάδι του στην γαλλική πρωτεύουσα. Που να ήξερε πως το ευρωπαϊκό τρόπαιο για το οποίο τόσο είχε μοχθήσει θα ερχόταν πολύ σύντομα;

 

Το ίνδαλμα της Παρί, Νταβίντ "El magnifico" Ζινολά

Τα στατιστικά στο Τσάμπιονς Λιγκ 1994-95

Η πρωτοφανής πορεία της γαλλικής "υπερταχείας" που φρέναρε μόνο στη μεγάλη Μίλαν

19 Μαΐ 2012

Χρυσή Μπάλα

Οι νικητές της Χρυσής Μπάλας του περιοδικού France Football

1956: Στάνλεϊ Μαθιούς (Αγγλία-Μπλάκπουλ)
1957: Αλφρέντο Ντι Στέφανο (Αργεντινή-Ρεάλ Μαδρίτης)
1958: Ρεμόν Κοπά (Γαλλία-Ρεάλ Μαδρίτης)
1959: Αλφρέντο Ντι Στέφανο (Ισπανία-Ρεάλ Μαδρίτης)
1960: Λουίς Σουάρεζ (Ισπανία-Μπαρτσελόνα)
1961: Όμαρ Σίβορι (Ιταλία-Γιουβέντους)
1962: Γιόζεφ Μάζοπουστ (Τσεχοσλοβακία-Ντούκλα Πράγας)
1963: Λεβ Γιασίν (ΕΣΣΔ-Ντιναμό Μόσχας)
1964: Ντένις Λο (Σκωτία-Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ)
1965: Εουσέμπιο (Πορτογαλία-Μπενφίκα)
1966: Μπόμπι Τσάρλτον (Αγγλία-Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ)
1967: Φλοριάν Αλμπέρ (Ουγγαρία-Φερεντσβάρος)
1968: Τζορτζ Μπεστ (Β. Ιρλανδία-Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ)
1969: Τζιάνι Ριβέρα (Ιταλία-Μίλαν)
1970: Γκερντ Μίλερ (Δ. Γερμανία-Μπάγερν Μονάχου)
1971: Γιόχαν Κρόιφ (Ολλανδία-Άγιαξ)
1972: Φραντζ Μπεκενμπάουερ (Δ. Γερμανία-Μπάγερν Μονάχου)
1973: Γιόχαν Κρόιφ (Ολλανδία-Άγιαξ)
1974: Γιόχαν Κρόιφ (Ολλανδία-Μπαρτσελόνα)
1975: Ολεγκ Μπλαχίν (ΕΣΣΔ-Ντιναμό Κιέβου)

1976: Φραντζ Μπεκενμπάουερ (Δ. Γερμανία-Μπάγερν Μονάχου)
1977: Αλαν Σίμονσεν (Δανία-Γκλάντμπαχ)
1978: Κέβιν Κίγκαν (Αγγλία-Αμβούργο)
1979: Κέβιν Κίγκαν (Αγγλία-Αμβούργο)
1980: Καρλ Χάιντζ Ρουμενίγκε (Δ. Γερμανία-Μπάγερν Μονάχου)
1981: Καρλ Χάιντζ Ρουμενίγκε (Δ. Γερμανία-Μπάγερν Μονάχου)
1982: Πάολο Ρόσι (Ιταλία-Γιουβέντους)

1983: Μισέλ Πλατινί (Γαλλία-Γιουβέντους)
1984: Μισέλ Πλατινί (Γαλλία-Γιουβέντους)
1985: Μισέλ Πλατινί (Γαλλία-Γιουβέντους)
1986: Ίγκορ Μπελάνοφ (ΕΣΣΔ-Ντ. Κιέβου)
1987: Ρούουντ Γκούλιτ (Ολλανδία-Μίλαν)
1988: Μάρκο Φαν Μπάστεν (Ολλανδία-Μίλαν)
1989: Μάρκο Φαν Μπάστεν (Ολλανδία-Μίλαν)
1990: Λόταρ Ματέους (Γερμανία-Ιντερ)
1991: Ζαν Πιέρ Παπέν (Γαλλία-Μαρσέιγ)
1992: Μάρκο Φαν Μπάστεν (Ολλανδία-Μίλαν)
1993: Ρομπέρτο Μπάτζιο (Ιταλία-Γιουβέντους)
1994: Χρίστο Στόιτσκοφ (Βουλγαρία-Μπαρτσελόνα)

1995: Τζορτζ Γουεά (Λιβερία-Παρί Σεν Ζερμέν)
1996:  Ματίας Ζάμερ (Γερμανία-Ντόρτμουντ)
1997: Ρονάλντο (Βραζιλία-Ιντερ)
1998: Ζινεντίν Ζιντάν (Γαλλία-Γιουβέντους)
1999: Ριβάλντο (Βραζιλία-Μπαρτσελόνα)
2000: Λουίς Φίγκο (Πορτογαλία-Ρεάλ Μαδρίτης)
2001: Μάικλ Όουεν (Αγγλία-Λίβερπουλ)
2002: Ρονάλντο (Βραζιλία-Ρεάλ Μαδρίτης)

2003: Πάβελ Νέτβεντ (Τσεχία-Γιουβέντους)
2004: Αντρέι Σεβτσένκο (Ουκρανία-Μίλαν)
2005: Ροναλντίνιο (Βραζιλία-Μπαρτσελόνα)
2006: Φάμπιο Καναβάρο (Ιταλία-Γιουβέντους)
2007: Κακά (Βραζιλία-Μίλαν)
2008: Κριστιάνο Ρονάλντο (Πορτογαλία-Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ)
2009: Λιονέλ Μέσι (Αργεντινή-Μπαρτσελόνα)
2010: Λιονέλ Μέσι (Αργεντινή-Μπαρτσελόνα)
2011: Λιονέλ Μέσι (Αργεντινή-Μπαρτσελόνα)
2012: Λιονέλ Μέσι (Αργεντινή-Μπαρτσελόνα)
2013: Κριστιάνο Ρονάλντο (Πορτογαλία-Ρεάλ Μαδρίτης)
2014: Κριστιάνο Ρονάλντο (Πορτογαλία-Ρεάλ Μαδρίτης)
2015: Λιονέλ Μέσι (Αργεντινή-Μπαρτσελόνα)
2016: Κριστιάνο Ρονάλντο (Πορτογαλία-Ρεάλ Μαδρίτης)
2017: Κριστιάνο Ρονάλντο (Πορτογαλία-Ρεάλ Μαδρίτης)
2018: Λούκα Μόντριτς (Κροατία-Ρεάλ Μαδρίτης)
2019: Λιονέλ Μέσι (Αργεντινή-Μπαρτσελόνα)
2020: - (λόγω COVID-19)
2021: Λιονέλ Μέσι (Αργεντινή-Παρί Σεν Ζερμέν)
2022: Καρίμ Μπενζεμά (Γαλλία-Ρεάλ Μαδρίτης)
2023: Λιονέλ Μέσι (Αργεντινή-Ίντερ Μαϊάμι)

Οι πολυνίκες
1. Λιονέλ Μέσι 8
2. Κριστιάνο Ρονάλντο 5  
-  Γιόχαν Κρόιφ 3
- Μισέλ Πλατινί 3
- Μάρκο Φαν Μπάστεν 3
5. Αλφρέντο Ντι Στέφανο 2
- Φραντζ Μπεκενμπάουερ 2
- Κέβιν Κίγκαν 2
- Καρλ Χάιντζ Ρουμενίγκε 2
- Ρονάλντο 2


* Μέχρι το 1995, δικαίωμα στο τρόπαιο είχαν μόνο οι Ευρωπαίοι παίκτες που έπαιζαν σε ευρωπαϊκές ομάδες. Από το 1995 μέχρι το 2007 δικαίωμα στην διάκριση είχαν όλοι οι παίκτες ανεξαρτήτου εθνικότητας που έπαιζαν σε ευρωπαϊκή ομάδα. Από το 2007 όλοι οι παίκτες ανά τον κόσμο είναι υποψήφιοι για την Χρυσή Μπάλα.